Traditie voor alles

Twee jaar geleden hadden mijn ouders enorm veel airmiles gespaard. Ze deden boodschappen bij de AH en tankten bij de Shell en volgens mij zorgde die combinatie ervoor dat we met het hele gezin naar Rome konden vliegen. Onze zomervakanties hadden zich altijd meer geconcentreerd op natuur dan grote steden, en dit was een goed moment om dat enigzins in te halen.

Rome was geweldig. Mooie stad, heerlijk weer. We lunchten op ons dakterras en liepen 's avonds zonder jas aan door de straten. Eindelijk in het echt bekijken wat we op school hadden geleerd. Met zn vijven op stap, zoals vroeger in de zomervakantie.

Vorig jaar was studeerde mijn jongste broertje een jaar in Amerika. We besloten hem in de kerstvakantie op te zoeken, niet in zijn kleine studentenstad maar in New York. Twee vliegen in ��n klap.

New York was ook geweldig. Ik zag Simon weer terug na maanden, en verbaasde me hoe lang hij was, en hoe onveranderd. Ground zero vond ik een saaie bouwput maar de brandweerman die ernaast stond praatte alsof het gisteren 9-11 was. Ik liep in mijn eentje door deze wereldstad en wilde dat ik er en paar maanden kon blijven. Als ik daar een poos zou kunnen wonen zou ik geen nee zeggen, besloot ik.

Twee keer gingen we in de kerstvakantie met zijn allen naar een wereldstad. Bij ons heet dat dan een traditie. De vraag was dus niet of we gingen, maar waarheen. Het werd Lissabon, en over zeven uur zijn we onderweg. Ik heb er zin in. Lisboa, here I come.

27 december 2004 | 00:45 | categorie: vakantie