Voor mijn weblog

Lieve weblog,

wat vind jij nou van jezelf? Ik vind je maar raar. Je bestaat uit een database en templates die er samen voor zorgen dat mensen je stukjes lezen. Niet iedereen ziet het hetzelfde, omdat sommige mensen hun resolutie lager hebben dan ik of omdat de kleuren van hun monitor anders staan of omdat ze een andere browser gebruiken. De tekst blijft hetzelfde maar de vorm verandert.

Nou ben je sowieso van vorm veranderd de afgelopen tien maanden. Het eerste half jaar zag je eruit als de standaard-MT-layout en daarna hebben Nieske en ik je een mooier uiterlijk gegeven (al zeg ik het zelf). Verder kreeg ik voor mijn verjaardag een fototoestel dus staan er sindsdien zo nu en dan foto's op je.

Ik las net in het archief de maand maart 2004 nog eens door. Veel stukjes, en vrijwel geen foto's. Het was duidelijk van mij maar toch ook anders. Reacties van andere mensen ook.

Omdat je een weblog bent hoor je in een weblog-wereld. Ik weet niet zo goed wat ik daarvan vind en in hoeverre je daarin moet integreren. Je moet er niet in doorslaan en vooral jezelf blijven. Dat is natuurlijk moeilijk voor jou, want ik beslis voor een aanzienlijk deel hoe je bent. En mijn vraag is dus of je het daarmee eens bent. Vertel je het een keer?

Ik schreef aan het begin dat ik je raar vind, maar ik vind je vooral leuk. Je geeft me een plek op het grote interessante internet. En vooral zorg je ervoor dat ik zo nu en dan mijn idee�n en gedachten en gebeurtenissen opschrijf. Dat ik schrijf dus, iets dat ik leuk vind om te doen. Dankjewel!

Liefs, Hanna.

Tori Amos - Josephine

1 januari 2005 | 21:01 | categorie: voor