Advies

Denk je erover om een weblog te beginnen?
Niet doen!

Het lijkt leuk. Je schrijft stukjes over belangrijke en minder belangrijke dingen in je leven. Bijna niemand leest het, maar soms opeens toch meer mensen dan je verwacht. Andere mensen, vooral. Je moet schipperen tussen je inspiratie en je publiek.

Stel bijvoorbeeld dat je relatie uit gaat. Daar is doorgaans een hoop over te zeggen. Verdrietige woorden, mooie woorden, en gewoon het verhaal van het hoe-en-waarom. Zoals je een vriend aan de telefoon vertelt.

Stel dat je het niet doet. Dat je schrijft over dat Bauer zo vet is (Bauer is zo vet!) en dat je weer een tentamen hebt gehaald (ik had een 8 voor zintuigen!). Dan zijn de mensen verontwaardigd dat je niet vertelt waar het echt om gaat. Hier komt advies deel twee.

Wil weten hoe het met me gaat?
Vraag het me!

cp.jpg Faith no more - I started a joke

23 februari 2005 | 12:42 | categorie: dromen
Reacties

Handig opgelost: het er niet over hebben door het erover te hebben.

Geplaatst door Chamza op 23 februari 2005 om 18:53

Handig opgelost: het erover hebben door het er niet over te hebben.

Geplaatst door Simon op 23 februari 2005 om 20:54

Soms is het gewoon de kunst om dingen zodanig vaag en ambivalent op te schrijven dat niemand er nog echt wat mee kan. (maar ja, dat het voor mij werkt, helpt jou natuurlijk geen bal)
Het maakt mij meer uit dát ik wat te lezen heb, dan wát ik te lezen heb. (behalve dan dat het van jou hand komt)

lala.
Hoe gaat het eigenlijk met je?

Geplaatst door David op 23 februari 2005 om 21:26

Ja ik kwam ook wat mensen tegen op café laatst, iemand met bloemen op de fiets en één met belletjes. Ga je eigenlijk een vriendelijke huisdokter worden? Of toch maar iets met al die zintuigen?

Groet!

C.

Geplaatst door Camiel op 24 februari 2005 om 08:01

@david: ander medium aub ;)

@camiel: ik ga een extreem vriendelijke, meelevende, kundige dokter worden. later als ik groot ben.

Geplaatst door Hanna. op 24 februari 2005 om 14:40

Kunst is om je weblog niet een soort van dumpplaats (dan wel gecategoriseerd, dan wel niet gecategoriseerd) van dagboek/gedachten/mood/jippie/blabla-teksten te laten worden maar er echt een omlijnde vorm aan te geven. Dan ben je niemand uitleg schuldig, alleen jezelf en kun je er ook wat interessanters van maken dan een willekeurige livejournal. Oja, mijn weblog is dus ook zwaar klote.

Geplaatst door pim op 25 februari 2005 om 18:18

Hm. Mijn punt was juist dat, wat je ook doet, mensen toch iets anders van je kunnen verwachten. En dat je daar dan niet persé aan toe moet geven. Als je iets loos als bloggen al niet voor jezelf doet, hoe moet het dan met je leven.

Natuurlijk is mijn weblog een dumpplaats. Voor een deel van de dingen die ik maak en schrijf. Mijn omlijnde vorm zijn trouwens de prachtige steunkleuren. Ik ben nog iedere keer tevreden als ik dat zie.

Geplaatst door Hanna. op 26 februari 2005 om 15:23

Mag best hoor, een weblog als dumpplaats. Het is maar wat je er zelf mee wilt. Niets moet, toch?? Of heb ik het weer verkeerd begrepen ;-). Maar goed, een weblog hoeft dan ook niet per definitie kunst te zijn. Wat mij betreft.

Hoe dan ook, Hanna, ik hoop dat het heel goed met je gaat, meid.

Geplaatst door Marlou op 2 maart 2005 om 10:47

Het gaat zeker goed, ik leer alles van huidziekten. Wat wil je nog meer?
grmbl

Geplaatst door Hanna. op 2 maart 2005 om 12:37