Fietsen in de nachtDonderdagnacht. Ik fiets naar huis, na enkele biertjes met mijn SKA-genoten. Samen met Seb cross ik door Amsterdam. We besluiten dat we Iron Maiden moeten luisteren en leg mijn lot verder in handen van de map 'losse liedjes'.
Ik geniet. Het gaat hard. Aan het einde van dit nummer ben ik al halverwege.
Gelukkig was ik al enigzins zweverig, en Air is de goede achtergrondmuziek daarbij. Ik glimlach bij de herinnering. Maart. Air. Liefde. Wat past alles prachtig in elkaar.
We zijn al ter hoogte van station zuid-wtc. Nog even! Mijn benen draaien harde rondjes. Mijn handen bedienen het stuur. Er onstaat een soort loskoppeling. Ik ga vanzelf vooruit, en als ik stuur kan ik alle kanten op. Joehoe!
Ik ben niet gek, een fiets is gewoon een soort auto. Overal ligt de straat open dus ik slinger me rot van links naar rechts. Dit is gaaf!
Oh nee, ik ben ��n geheel. Armen, benen, hoofd. Pff, zijn we er bijna? Net voor Reacties
mooi. Geplaatst door David op 23 maart 2005 om 01:03Een fiets is een gewoon een soort auto? Haha... :) Iron Maiden? Stoer! Geplaatst door Tom op 3 april 2005 om 17:07ja dat was na het bierdrinken na het orkest! Geplaatst door Hanna. op 4 april 2005 om 13:49 |