Voor Simon

Lieve Simon,
ik gebruik je voor mijn andere project: in het openbaar stukjes schrijven voor mensen aan het begin van de maand. Ja, dat is exhibitionistisch. Maar wat hier niet.
Hoe gaat het met jou? Je bent zo ver weg daar in Amerika. En vanmiddag kreeg ik ook nog een mailtje dat je naar Equador gaat, dat doet maar! En over 11 dagen ben je terug! Met oud en nieuw hebben we elkaar nog gezien natuurlijk maar dat is ook alweer maanden geleden en het was een andere omgeving. Niet dat New York verkeerd is als omgeving trouwens :)
Maar, straks ben je weer hier, en dan moet je blijven, zonder Betsabe en met ons en jezelf. Gek lijkt me dat voor jou. Voor mij niet hoor, ik vind het alleen maar leuk dat iedereen langzamerhand terug komt. In het afgelopen jaar was altijd de helft van mijn vriendenkring in het buitenland, ongelooflijk! Vorige week kwam Sanne terug, dat was ook al leuk. Ik had haar gemist, mijn oudste vriendinnetje die ik niet eens heel vaak zie, maar toch. Als jij er straks weer bent is alleen Heleen nog weg.
Vorige week waren we op Schier. We hebben aan je gedacht hoor, en een foto gemaakt van ons vieren voor het huisje, ik heb m je al gemaild. Papa zei: doe maar als subject nanana. Maar ik vond dat flauw. Wat ben ik toch een watje he. Maar wat ik wilde zeggen. De eerste paar dagen was ik alleen met papa en mama. Papa en ik gingen steeds leren en het was lekker rustig. Toen kwam Wessel en was het gedaan met de rust. En toen dacht ik: stel dat jij er ook nog was. Vijf volwassenen (nouja bijna) in dat kleine huisje. Ruzie om het kamertje. Gedoe om de televisie. Etc. Gezellig, maar druk! Ik ben het ontwend denk ik. Maar dat komt vast wel weer goed. En in september kom je naar Amsterdam, leuk joh. Al zal ik je vast niet vaak zien hier. Ik ga volgende week eindelijk bij Wessel eten en hij woont al maanden op die kamer volgens mij. Ach, het gaat om het idee.
Ik hoop dat je dit nog leest voor je enorme reis. In hoeveel vliegtuigen zit je wel niet de komende 11 dagen? Doe maar voorzichtig enzo, en veel plezier en tot binnenkort!
Liefs, Hanna.

Ed Hardcourt - She fell into my arms