Ik wil iets maken

Ik zou iets willen toevoegen aan de wereld. Niet alleen maar herhalen wat eerder werd bedacht. Natuurlijk doe ik het nu ook goed. Ik ben een prima co-assistent (net als honderden anderen), na de afwas blinkt mn aanrecht, ik zing muziek die anderen schreven. Ik consumeer me suf.

Ik wil zelf iets creëeren. Ik zou verschil willen maken. Dus om te beginnen komt er vanaf nu weer elk weekend een stukje op deze weblog.

Zelf gemaakt: een foto met mijn nieuwe digitale camera.
Upper Lake, Glendalough, Wicklow Mountains, Ierland.
Mei 2007

Exit nedstat

De titel van dit stukje is nogal achterhaald. Maanden geleden werd nedstat namelijk al overgenomen door webstats4you. Ik dacht: ach, naamsverandering, geeft niet. Helaas werd er ook een gratis banner meegeleverd. Ilead, zegt u dat iets?

Mij niet, ik heb namelijk een goede browser die dat soort onzin tegen houdt. Uit sociale overwegingen heb ik nu toch maar een nieuwe teller op mijn site gezet. Met dank aan Bart voor het attenderen.

Mocht u dit een saai stukje vinden: vrees niet. Binnenkort een spannend bericht van onze misdaadverslaggeefster.

Oud en nieuw

Zoek de verschillen!

Oh ja, en een leuk 2006 gewenst natuurlijk.

Werk in uitvoering

Mocht je zomaar komen kijken, dan zie je hier weer wat. Meer dan de afgelopen maanden, in ieder geval. Maar schijn bedriegt. De archieven, en dus de oude stukjes, zijn nog niet bereikbaar. Ook is reageren nog niet mogelijk. Of toch wel. Je krijgt een foutmelding, maar er is een kans dat een poosje later je reactie toch verschijnt.

Echter:
Er wordt nu echt aan gewerkt. Houd moed! (zei ik tegen hannawillemijn)

Stukjes

In mijn hoofd schrijf ik stukjes. Weblogstukjes. Op de fiets of in de trein wemelt het van de ideeën. Vaak worden ze afgekeurd voor ze uitgewerkt zijn. Te dagboek-achtig. Te vaag. Te lang geleden. Te stom. Alleen sommige stukjes mogen zich verder ontwikkelen.

Mijn hoofd is geen computer. Ik stop er een stukje in, en als ik het er een paar uur later weer uit wil halen is het vervaagd. In mijn hoofd zitten geen nullen en enen, maar zenuwen die prikkels overdragen. Na korte tijd kunnen die zenuwen mijn stukje wel herleiden. Na lange tijd niet. Dan komt het nooit hier te staan. Zo gingen vele stukjes verloren door de tijd.

Als het stukje eenmaal is getypt in mijn vriend movable type, begint het kritisch lezen en strepen. In de eerste maanden betekende dat meestal dat ik de hele eerste alinea wiste. Die was slecht, overbodig, algemeen en stom. Als ik de eerste alinea integraal weghaalde, bleef er een leuk stukje over. Ik heb ze een poos bewaard, die eerste alinea's. Met zn allen op een hoopje. Inmiddels zijn ze weg. Jammer, ik had er een stukje over kunnen schrijven.

Mirah - Exactly where we're from

Concertweek, deel 1

Ik heb het te druk, zelfs voor het schrijven van een nieuw stukje.

Work in progress

Dit is een tijdelijke mededeling: wij verfraaien (hopelijk) nu het uiterlijk van mn site. Kritiek mag maar we weten dat het er hier en daar niet uitziet :)

(maar leuk idee he? ja!)

Life of agony

Piemelvergroting!

Zooooo, daar ging ik in één klap van 601 naar 525 reacties terug! Toch mooi 76 spamreacties verzameld in twee weken. Zucht. Er is vast iets aan te doen. Ik ga het eens uitzoeken.

Pff de mensen

Ik sta in de lift in mijn flat, net terug van het café, als ik mij opeens weer realiseer dat ik mijn sleutels was vergeten. Oei. Gelukkig heb ik een nog wakkere huisgenoot. Dus nu zit ik op mijn kamer achter de computer, midden in de nacht. Ik luister naar het onderstaande liedje dat we met het popkoor zingen (Mae, je hebt wat gemist!) en dat ik volgende week ook als solo-liedje ga zingen.

Tot zover het opkrikken van het dagboek-gehalte van mijn blog. Daar had ik namelijk zin in, en soms mag je best doen waar je zin in hebt. Zoals bijvoorbeeld het uberhaupt bijhouden van een log. Ik ga wat mensen uit mijn omgeving quoten:

- 'ja, ik ging eens kijken op je site, maar ik vond het echt debiel. dat je naar engeland ging en met welke vlucht en omdat je zin had om overal van weg te gaan enzo. dat schrijf je toch niet op? ben nooit meer terug geweest'
- 'pas op wat je zegt in de keuken hoor, ze schrijven het op'
- 'een weblog? dat is toch een dagboek op internet? zou ik noooit doen'
- 'oh'
- 'joh, zit je nog niet genoeg achter de computer? het kost vast ook veel tijd'

Allemaal lieve mensen overigens. Maar, het zijn maar mensen met een mening en zolang ze geen last hebben van wat ik doe mag ik best doen wat ik wil.

Dus wat zeggen Nieske en ik dan? Pff de mensen. Inderdaad.

Tori Amos - Winter

Linklijstje

Annelies en Hanna zitten in de keuken. Ze eten pannenkoeken. Bart komt binnen. Bart en Hanna grijnzen naar elkaar.

Bart: Zo, dus je bent terug uit Engeland?
Hanna: Ja, hoe weet jij dat? ;) (geen echte knipoog, maar you get the point)
Bart: Toch handig, zo'n weblog.
Hanna: Ja he.

Er volgt een conversatie over nedstat, stukjes schrijven en monitors. Annelies luistert gezellig mee maar vindt verhalen over hoe het nou echt was bij Paul toch interessanter.

Bart: En je moet eens een linklijstje maken!
Hanna: Goh, je bent de tweede al vandaag.
(dat is niet waar, Pim zei het gister, maar dit klonk leuker)
Bart: Maak er een, dan.
Hanna: Ja maar, ik weet niet wie ik er in moet zetten enzo.
Bart: Nou, iedereen die ook naar jou linkt.
Hanna: Zolang ze dat nog doen. Straks zijn ze weg.
Bart: Inderdaad.
Hanna: Nou, ik zal eens kijken. Trouwens, ik heb nog geen idee wat ik ga schrijven vandaag.
Bart: Nee, lastig is dat soms. Doe gewoon iets kleins dat je hebt meegemaakt.
Hanna: Maar ik heb niks meegemaakt. Ook niet iets kleins. Ik had een enorm onproduktieve dag en dat hoeft niet iedereen te weten.
Bart: Als je nou in de tram had gezeten had je daar nog iets over kunnen vertellen ofzo.
Hanna: Nou, ik heb dus zelfs niet in de tram gezeten.
Bart: Tja.

Dus, hierbij een linklijstje. Tips toegestaan.

Arab Strap - Flirt

Het voordeel van nedstat

Het ging vast niet over mij, maar ik vind het best leuk dat iemand mijn site vond door het intypen van hanna ik hou van jou bij google.

Tenacious D - Tribute

Hoi!

Kijk nou! Na meer dan een maand is er eindelijk wat te zien op mijn eigen url. Helemaal zelf voor gezorgd, met veel hulp van Nils en wachtwoorden van Paul Matthijs. Dank.
Nu maar afwachten of ik ook wat te melden ga hebben natuurlijk.

Als ik in eind janurai al online was gegaan had ik in ieder geval geschreven over de eerste week van januari, over Tymo en Jurre, over Erfurt, over Beth Hart, over repeatliedjes. De stukjes heb ik nog liggen en laat ik daar maar liggen.

En nu gaan we de opmaak mooi maken, complimenten zijn welkom :)

The Postal Service